ดูแลสวัสดิภาพสัตว์เลี้ยงและสัตว์ไร้บ้าน

ไม่ทน

1. ปัญหาสัตว์จรจัดกระทบสุขอนามัยและความปลอดภัยชุมชน
การขาดระบบดูแล ทำหมัน และวัคซีนอย่างทั่วถึง ทำให้เกิดความเสี่ยงด้านโรคและอุบัติเหตุในพื้นที่สาธารณะ

2, เจ้าของสัตว์และผู้ดูแลแบกรับภาระค่าใช้จ่าย
การเข้าถึงบริการทำหมัน วัคซีน และการรักษามีต้นทุนสูงและไม่ครอบคลุมทุกพื้นที่

3. การจัดการสัตว์ไร้บ้านขาดมาตรฐานเดียวกัน
ศูนย์พักพิงบางแห่งเป็นเพียงที่กักขัง ไม่เอื้อต่อการฟื้นฟูหรือการหาบ้านใหม่

เปลี่ยน

สร้างระบบดูแลสัตว์แบบครบวงจร ตั้งแต่การป้องกัน สุขภาพ การจัดการสัตว์ไร้บ้าน ไปจนถึงกฎหมายคุ้มครอง

1. ลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงแบบสมัครใจพร้อมสวัสดิการ
ส่งเสริมการขึ้นทะเบียนเพื่อให้เข้าถึงการทำหมันและฉีดวัคซีนอย่างทั่วถึงทุกพื้นที่

2. สมุดสุขภาพดิจิทัลและสิทธิประโยชน์
สัตว์ที่ลงทะเบียนได้รับสมุดสุขภาพดิจิทัลและคูปองทำหมัน–วัคซีน ในสถานพยาบาลสัตว์ของ กทม., กรมปศุสัตว์ และสถาบันการศึกษาที่มีคณะสัตวแพทย์ศาสตร์

3. ดูแลสัตว์ไร้บ้านผ่านชุมชน
เปิดให้ อาสาสมัครหรือผู้ดูแลสัตว์จร ลงทะเบียนสัตว์ไม่มีเจ้าของในฐานะ “สัตว์ไร้บ้าน” เพื่อรับสิทธิฉีดวัคซีนและทำหมัน ลดความเสี่ยงโรคในพื้นที่

4. ศูนย์พักพิงมาตรฐาน ไม่ใช่ที่กักขัง
ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจัดตั้งศูนย์พักพิงสัตว์ไร้บ้านที่เป็นสถานที่ฟื้นฟูและ Adoption Center ลดปัญหาสุขอนามัยและความไม่ปลอดภัยของชุมชน

5. พัฒนาคนและกฎหมายคุ้มครองสัตว์
ฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นด้านสวัสดิภาพสัตว์อย่างมีมนุษยธรรม และปรับปรุงกฎหมายให้คุ้มครองสัตว์เลี้ยง สัตว์ป่า และสัตว์แสดงจากการทารุณกรรมอย่างจริงจัง