เรียนฟรี คู่ชุมชนเติบโต

ไม่ทน

1. ค่าใช้จ่ายแฝงด้านการศึกษายังเป็นภาระผู้ปกครอง
แม้เรียนฟรีแต่ครอบครัวยังมีภาระค่าอาหารและค่าเดินทางส่งผลต่อโอกาสทางการศึกษาและภาวะโภชนาการของเด็ก

2. ความเหลื่อมล้ำต้นทุนชีวิตเด็ก
เด็กด้อยโอกาส เด็กโรงเรียนขนาดเล็ก หรือเด็กที่มีความต้องการพิเศษ ต้องเผชิญต้นทุนชีวิตสูงกว่า แต่ได้รับการสนับสนุนเท่ากัน

3. ระบบจัดสรรงบประมาณยังไม่ตอบโจทย์ความเหลื่อมล้ำ
การจัดสรรแบบเท่ากันทุกพื้นที่ไม่สะท้อนความจำเป็นที่แตกต่างของผู้เรียนและโรงเรียน

เปลี่ยน

ลดค่าใช้จ่ายแฝงการศึกษา พร้อมเชื่อมโรงเรียน–ชุมชนให้เติบโตไปด้วยกัน

1. ลดภาระค่าอาหารและการเดินทางของนักเรียน
สนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดูแลอาหารและการเดินทาง โดยจ้างงานรถรับส่งในพื้นที่และจัดซื้อวัตถุดิบอาหารท้องถิ่น พร้อมระบบข้อมูลช่วยออกแบบเส้นทางและบริหารจัดซื้อ

• อาหารเช้านักเรียนประถมและมัธยมต้น วันละ 15 บาท 200 วัน/ปี รวม 6 ล้านคน
• สนับสนุนค่าเดินทางนักเรียนประมาณ 2 ล้านคน ปีละ 1,000 บาท/คน

2. จัดสรรงบแบบ เงินอุดหนุนขั้นบันได
เพิ่มงบให้เด็กด้อยโอกาส โรงเรียนขนาดเล็ก และเด็กที่มีความต้องการพิเศษ 1.6 ล้านคน เพื่อให้มีครูครบรายวิชา และยกระดับคุณภาพโรงเรียนในพื้นที่เปราะบาง

3. ท้องถิ่นดูแลการเดินทาง
ส่งเสริมให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดูแลรถรับส่งนักเรียน โดยรัฐสนับสนุนระบบข้อมูลเพื่อออกแบบเส้นทางที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ

4. ปรับเงินอุดหนุนการศึกษาเอกชนให้เหมาะสม
สนับสนุนโรงเรียนเอกชนให้สามารถจัดการศึกษาที่มีคุณภาพ ภายใต้โครงสร้างงบประมาณที่สอดคล้องต้นทุนจริง

5. จัดระเบียบค่าใช้จ่ายเด็กต่างด้าว
จัดการค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาของเด็กต่างด้าวในลักษณะร่วมจ่ายกับผู้ปกครองอย่างเหมาะสม