คำต่อคำการปราศรัย ทัวร์ทั่วไทย หายจน ยกทีมคนทำเป็น ปักธงภูเก็ต สะพานหิน
คำต่อคำการปราศรัย “ทัวร์ทั่วไทย หายจน ยกทีมคนทำเป็น ปักธงภูเก็ต”
ณ สะพานหิน อ.เมือง จ.ภูเก็ต
โดย นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2569
กราบสวัสดีพี่น้องภูเก็ตทุกท่านครับ สวัสดีครับ … ดีใจมากครับมีโอกาสกลับมา… พบปะกับพี่น้องชาวภูเก็ตอีกครั้งหนึ่ง… ดีใจที่ได้กลับมาอีกครั้งหนึ่ง เพื่อที่จะมาย้ำกันสักนิดว่าวันที่ 8 กุมภาพันธ์นี้ เป็นวันสำคัญมาก ผมมีโอกาสมาพบกับพี่น้องชาวภูเก็ตไปแล้วช่วงก่อนหน้านี้ เดิมทีนั้นวันนี้จะต้องอยู่กรุงเทพฯ ครับ ผู้สมัครในกรุงเทพฯ ก็อยากให้ผมไปรณรงค์หาเสียงในเขตเลือกตั้งต่างๆ แต่ว่าที่มาวันนี้ทั้งกระบี่ พังงา ภูเก็ต ลงเครื่องที่กระบี่ตั้งแต่เช้า เพราะมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังจำเป็นต้องมาพูดคุยกับพี่น้องชาวใต้และพี่น้องภูเก็ต
ผมกลับมาการเมืองครั้งนี้ ผมขอขอบพระคุณพี่น้องจริงๆ ที่ให้การต้อนรับ โดยเฉพาะพี่น้องที่ภูเก็ต เดินมาตลอดทางที่มาเป็นกำลังใจให้ หลายคนบอกว่าขอบคุณที่กลับมา หลายคนเป็นกำลังใจให้ อยากให้ประชาธิปัตย์ไปเป็นรัฐบาล หลายคนไม่รู้จะพูดอะไรก็บอกว่าหล่อเหมือนเดิม (เสียงหัวเราะและปรบมือ) ข้างหน้าบอกหล่อกว่าเดิมนี่ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าใช่หรือเปล่า… แต่สิ่งที่ผมสามารถสัมผัสได้คือหลายคนอึดอัด อึดอัดมาหลายปีว่าทำไมการเมือง บ้านเมืองเราเป็นแบบนี้ เป็นแบบนี้คือดูข่าวการเมืองเห็นแต่เรื่องทุจริต คอร์รัปชัน เห็นแต่เรื่องต่อรองผลประโยชน์กันระหว่างนักการเมือง ระบบพรรคก็เละเทะหมด เดี๋ยวคนนั้นจับมือกับคนนี้ เดี๋ยวคนนี้ไปดึงกลุ่มนั้นจากพรรคนั้น แต่พี่น้องประชาชนจังหวัดอย่างภูเก็ต ประเทศไทยอยู่ตรงไหน
หลายต่อหลายจังหวัดมีปัญหารุนแรง ทั่วประเทศประสบกับปัญหาความยากจน ปัญหายาเสพติด ปัญหาทุนเทา ปัญหาการหลอกลวงที่เกิดขึ้น ผมกลับมาครั้งนี้ทุกครั้งที่มีใครถามผมว่าต้องการมาทำอะไร ผมบอกว่าสิ่งแรกที่ผมอยากจะทำให้สำเร็จ คือทำให้ประเทศไทยนั้นกลับไปเป็นบ้านเมืองที่สุจริตครับพี่น้องครับ! (เสียงปรบมือดังสนั่น) แล้วสิ่งที่ผมประทับใจมาโดยตลอดช่วงที่ผมทำงานการเมือง ก็คือพี่น้องที่นี่ พี่น้องชาวใต้ เคียงบ่าเคียงไหล่กับประชาธิปัตย์มาโดยตลอดในการต่อสู้เรื่องนี้ ครั้งนี้จึงต้องกลับมาขอแรงพี่น้องอีกครั้งหนึ่งครับที่จะสร้างบ้านเมืองสุจริตไปกับพรรคประชาธิปัตย์
ผมไม่ได้พูดเรื่องการทุจริต คอร์รัปชัน ว่ามันไม่ดีแบบนามธรรม แต่ผมอยากจะชี้ให้เห็นว่าปัญหาการทุจริตคอร์รัปชัน มันทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างแย่ลง โดยเฉพาะชีวิตความเป็นอยู่ของพี่น้อง เอาง่ายๆ ครับ ผมมาภูเก็ต จริงๆ ต้องบอกว่าที่นี่ถือว่าเศรษฐกิจเติบโตเร็วมากนะครับ ประชาธิปัตย์ประกาศว่าให้เราเป็นรัฐบาลเศรษฐกิจจะกลับมาโต 5% ตอนนี้โตอยู่ไม่ถึง 2% หลายปีที่ผ่านมาก็ประมาณนี้แหละครับ 1% 2% 3% เชื่อไหมครับมีจังหวัดเดียวในประเทศไทยโตเกิน 5% มาโดยตลอด จังหวัดนั้นคือภูเก็ตครับ! (เสียงปรบมือ)
แต่ในขณะที่จังหวัดภูเก็ตประสบความสำเร็จด้านการเจริญเติบโต เงินที่หมุนเวียนนั้นมากับอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่กลายเป็นภาระและความเดือดร้อนของคนภูเก็ต ซึ่งย้อนกลับไปจริงๆ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องโยงใยไปสู่ปัญหาการทุจริต คอร์รัปชัน ของเจ้าหน้าที่ ของนักการเมือง เรื่องของทุนเทา เป็นไปได้อย่างไรครับที่เราปล่อยให้คนต่างชาติซึ่งความจริงควรจะมาสร้างรายได้ สร้างโอกาสให้กับพี่น้องที่นี่ หลายครั้งไปสร้างอาณาจักรของตัวเอง ทำธุรกิจก็เงินก็หมุนเวียนกับเฉพาะพวกพ้องหรือชาติของตัวเอง มิหนำซ้ำร้ายบางทีเอาเงินออกไปอีก ผมไม่ได้มีข้อรังเกียจนักลงทุนหรือนักท่องเที่ยวที่อยากมาอยู่ที่นี่ครับ แต่จริงๆ แล้ว ถ้าเจ้าหน้าที่ ถ้ารัฐบาลรักษากฎรักษาเกณฑ์ เขาเข้ามาแล้วหลายเรื่องเขาต้องเปิดโอกาสให้คนไทยเข้าไปเชื่อมโยงในการที่จะหารายได้ แต่ปล่อยปละละเลย แสวงหาผลประโยชน์กัน นี่คือตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมที่สุด
ผมจึงบอกว่าเราตั้งต้นทำเรื่องบ้านเมืองสุจริต แล้วหลายสิ่งหลายอย่างจะเป็นไปได้ ภูเก็ตต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก่อน ผมมาทุกครั้งต้องลุ้นทุกครั้งครับ ลุ้นว่าอะไร… จะกลับไปขึ้นเครื่องบินทันไหม! (เสียงหัวเราะและปรบมือ) เพราะจะมาทำอะไรก็ตามตั้งต้นสนามบิน ก็ต้องลุ้นแล้วว่า 2 ชั่วโมงจะถึงมั้ย ร้ายแรงกว่ากรุงเทพฯ อีก แถมเสร็จงานปั๊บก็ต้องลุ้นขากลับอีกนะ ว่าจะไปถึงทันเครื่องบินมั้ย ความแออัดเรื่องการจราจร โครงการที่ผมอยู่ข้างนอกการเมืองนั่งฟังนักการเมืองเขาเถียงกันไปกันมา อุโมงค์จะเป็นอย่างไร จะเก็บเงินไม่เก็บเงิน จะสร้างแบบไหนอย่างไร ตกลงจะขนคนเข้ามาจากสนามบินมาที่นี่จะเอาระบบรถไฟฟ้า จะเอาระบบราง หรือจะเอามอเตอร์เวย์ เถียงไปเถียงมาแต่ไม่เกิดขึ้นเลย (เสียงปรบมือ)
บางเรื่องไม่น่าเชื่อครับ แค่ว่าเอารถเมล์ที่เป็นรถไฟฟ้าขนคนมาจากสนามบินเข้ามาที่นี่ เพียงแค่ขออนุญาตจากกระทรวงคมนาคมแต่ทำไม่ได้เสียที ทำไม่ได้… ผมเลยแปลกใจมีพรรคการเมืองหนึ่งชอบมาโจมตีพรรคประชาธิปัตย์ บอกพี่น้องเคยเลือก สส. ประชาธิปัตย์ไปยาวนาน ทำไมไม่พัฒนา ที่จริงพี่น้องเข้าใจระบบดีอยู่แล้ว สส. เป็นปากเสียงแทนพี่น้องได้ แต่คนคิด คนอนุมัติโครงการ ผลักดันโครงการได้ คือคนที่เข้าไปคุมกระทรวงที่เกี่ยวข้อง พรรคที่พูดนั่นแหละคุมมายาวนานที่สุด คุมมายาวนานที่สุดไม่ทำอะไร แต่เลือกตั้งทีมาขู่พี่น้องทีว่าถ้าไม่เลือกไม่มีโครงการมา… รู้จักคนภูเก็ตน้อยไป! (เสียงเชียร์ดังสนั่น)
พี่น้องครับ นั่นเรื่องนึงนะจราจร เรื่องที่สอง… ขยะ ล้นเมือง เกินกำลังของเตาเผาที่มีอยู่ในปัจจุบัน รอคอยว่าเมื่อไหร่จะมีการลงทุนสร้างเตาเผาเพื่อให้เพียงพอกับขยะที่มันล้นอยู่ ผมทราบตอนนี้ท้องถิ่นหลายหน่วยงานเร่งอยู่ครับ แต่อาจจะต้องรอถึงอย่างน้อยก็กลางปีนี้ กว่าจะมีขนาดเพียงพอที่จะจัดการกับขยะ แต่อย่าลืมว่าของเก่าที่ค้างอยู่มีอีกเยอะมาก ต้องใช้เวลาในการที่จะทำ นักการเมืองบางคนมานี่ก็บอกเอาง่ายๆ ครับ เขาบอกให้เอาไปทิ้งที่พังงา… (เสียงโห่) ตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะไปหาเสียงที่พังงายังไง นี่ก็เป็นปัญหา
น้ำท่วม ถามว่าทำไมก็เครื่องสูบน้ำไม่พออีกนั่นแหละ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ยากเลยนะครับในการที่จะลงทุน แต่ครั้งนี้ประชาธิปัตย์มา เราบอกเรามีคำตอบให้กับปัญหาเฉพาะหน้า และยังมีคำตอบให้การพัฒนาของภูเก็ตต่อไปในอนาคต เอาง่ายๆ บังเอิญมาพูดหลังเขาเน้อะ จริงๆ พูดก่อนแล้วล่ะ พูดมาแล้วตอนเวทีเล็กๆ ผมเสนอเรื่อง เขตเศรษฐกิจพิเศษภูเก็ตมหานคร แปลว่าอะไร… ว่าไอ้เรื่องอุโมงค์ มอเตอร์เวย์ ราง ไม่ต้องทะเลาะกันอยู่ที่กรุงเทพฯ เอาอำนาจมาให้พี่น้องชาวภูเก็ตเป็นคนตัดสินแล้วเดินหน้า! (เสียงปรบมือ)
จะอนุมัติให้รถมันวิ่งมาจากสนามบินมาที่นี่ ไม่ต้องไปง้อกระทรวง ไม่ว่าใครจะมาเป็นรัฐมนตรี เตาเผาขยะ เครื่องสูบน้ำ ขาดแคลนตรงไหนภูเก็ตตัดสินใจได้ พูดอย่างนี้บอกเหมือนกันหรือเปล่า ทำกันอย่างไร ของเราเสนอโดย “คนทำเป็น” ครับ คนทำเป็นเพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องของการกระจายอำนาจ ซึ่งผมนี่แหละเป็นคนที่ผลักดันกฎหมายกระจายอำนาจตามรัฐธรรมนูญเมื่อเกือบ 30 ปีที่แล้ว และเคยวางแผนเป็นขั้นเป็นตอนว่าจะต้องกระจายอำนาจเพิ่มเติมอย่างไร ยอมรับเลยครับหลายเรื่องไม่ได้เป็นไปตามแผน แต่เราติดตาม เราเรียนรู้ เพราะใจของเราอยู่กับเรื่องของการกระจายอำนาจ
วิธี… ยังไม่ต้องไปออกกฎหมายครับ ผมปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญคนที่เคยทำงานด้วยกันมาเรื่องกระจายอำนาจ เราใช้อำนาจของคณะกรรมการกระจายอำนาจนำร่องไปก่อน ทำอย่างไร… ก็อำนาจที่ผมพูดเมื่อสักครู่ อยากจัดการเรื่องขนส่ง อยากจัดการเรื่องน้ำท่วม อยากจัดการเรื่องขยะ โอนอำนาจมาให้ แต่เดี๋ยวคนก็สงสัยว่าโอนอำนาจมาแล้ว แล้วถ้าไม่มีสตางค์ ไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือจะทำอย่างไร ผมเข้าใจว่าทุกคนที่มาพูดเรื่องนี้ยังไม่มีใครให้คำตอบ… พวกผมคิดแล้ว
เริ่มต้นก่อน ทุกวันนี้ภูเก็ตส่งเงินให้กับส่วนกลางมหาศาล พี่น้องที่นี่คือผู้ที่สร้างรายได้ ส่งเงินให้กับส่วนกลางมหาศาล แต่แบกรับความเดือดร้อน ความแออัดที่เกิดขึ้นจากกิจกรรมทางเศรษฐกิจมาโดยตลอด เบื้องต้นก่อน หาทางว่า หนึ่ง… สามารถให้ภูเก็ตเก็บเงินที่ตัวเองเก็บได้เอาไว้ที่นี่เพิ่มมากขึ้น นี่ต้องทำให้ก่อน สอง… บริษัทห้างร้านใหญ่ๆ ทั้งหลายมาทำมาหากินที่นี่ จับให้จดให้เสียภาษีที่นี่ก่อน สาม… เวลาคำนวณงบ อย่ามานับเฉพาะคนท้องถิ่น อย่ามานับคนที่นี่ เพราะเรามีคนมาจากทั่วประเทศมาอยู่ที่นี่ ชื่อไม่ได้อยู่แต่ใช้ทรัพยากรที่นี่ ถ้าอยากรู้ง่ายๆ ไปดูจากประกันสังคมก็ได้ ยังไม่นับว่าแล้วนักท่องเที่ยวล่ะที่เข้ามา ต้องเอาสูตรของคนที่เป็นประชากรแฝงบวกกับนักท่องเที่ยวในการมาคำนวณการจัดสรรงบประมาณเพื่อให้พี่น้องชาวภูเก็ตได้รับความเป็นธรรม (เสียงปรบมือ)
แล้วผมจะเพิ่มเครื่องไม้เครื่องมืออื่น เช่นต้องทำให้ท้องถิ่นภูเก็ตสามารถทำโครงการร่วมกับภาคเอกชนได้ ภาษาอังกฤษที่เขาใช้คำว่า Public Private Partnership หรือ PPP ถ้ากลัวจะทำอะไรเกินกำลัง กำหนดวงเงินไว้ก่อนก็ได้ว่าโครงการขนาดอย่างน้อยเท่าไหร่ อย่างมากเท่าไหร่ที่จะต้องเข้าสู่กฎเกณฑ์กติกาตรงนี้ แล้วใช้มาตรการจูงใจทางภาษีในเรื่องต่างๆ เช่น ถ้าใครเข้ามาทำธุรกิจสามารถคัดแยกขยะต่างๆ ได้สะดวกแก่การจัดเก็บและการกำจัด ก็ช่วยเขาในเรื่องของสิทธิพิเศษเรื่องภาษีอากร อาจจะเป็นเรื่องของภาษีที่ดินหรืออะไรก็แล้วแต่
คิดให้เสร็จสรรพครับ เพราะวันนี้ไปสู่อนาคตที่ผมบอกว่าอยากให้ประเทศไทยโตได้เร็วเท่าภูเก็ตเนี่ย ที่นี่จะเป็นบทเรียนที่ดีสำหรับประเทศทั้งประเทศ และสิ่งที่เราจะทำต่อไปก็คือว่า เมื่อทรัพยากรต่างๆ ที่เข้ามาช่วยเหลือพี่น้องชาวภูเก็ต อำนาจที่มีมันมีความสมดุลกับความเดือดร้อนกับปัญหาแล้ว ขั้นต่อไปเราก็จะสามารถพัฒนาเมืองนี้ จังหวัดนี้ เกาะนี้ ให้เป็นไปตามศักยภาพของจังหวัดได้อย่างเต็มที่ ภูเก็ตเป็นได้หลายอย่างมากนะครับ บางคนบอกเกาะเกาะเดียว แต่ผมบอกได้เลยว่าจากเหนือจดใต้เนี่ย ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันหมดอยู่แล้ว ท้ายสุด ใต้สุด อาจจะเป็นฮับหรือศูนย์กลางของเรื่องของการเดินเรือทั้งหลาย เป็นธุรกิจใหญ่โตซึ่งสามารถเติบโตได้ ในเมือง แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ศิลปะ ค้าขาย ทำอยู่ปัจจุบันก็จัดงานเบียนนาเล่อยู่ ได้รับความสนใจและทำให้คนมองเห็นอีกหลายแง่มุมของเมืองภูเก็ตแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ถัดขึ้นไปก็มีพื้นที่ที่สามารถไปทำธุรกิจที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวและพัฒนาไปสู่ธุรกิจอื่น เช่น Wellness บางพื้นที่ก็ยังสามารถทำเกษตร แต่เป็นเกษตรที่อิงกับเทคโนโลยี เกษตรที่มีมูลค่าสูงได้ บางพื้นที่ก็สร้างชุมชนที่อยู่อาศัยที่สามารถจะดึงบุคลากรชั้นนำจากทั่วโลกให้เข้ามาได้ เป็นได้จริงๆ ครับ เพียงแต่ต้องการการจัดการอำนาจที่ให้คนที่นี่สามารถกำหนดอนาคตของตัวเองได้
ความหมายของเขตเศรษฐกิจพิเศษภูเก็ตมหานคร จึงไม่ใช่แค่คำสวยหรูที่ใครมาพูด แต่สำหรับประชาธิปัตย์ผมอธิบายให้เห็นหมดว่าเครื่องไม้เครื่องมือคืออะไร และปลายทางคืออะไร ถ้าอยากให้เป็นอย่างนี้ปรบมือดังๆ นะครับ! (เสียงปรบมือยาว)
นี่ไงครับ พอบ้านเมืองสุจริต ไม่มีการมาหากินกับความไม่ถูกต้อง จัดระบบจัดระเบียบเสียใหม่ เพราะถ้าไม่จัดเรื่องเหล่านี้ มีแต่ความเดือดร้อนเพิ่มขึ้นๆ ทรัพยากรที่นี่เสื่อมโทรม แต่ประโยชน์ที่ประชาชนได้รับกลับน้อยลง ผมบอกผมถอดบทเรียนที่นี่ ผมยังบอกเลยว่าระดับประเทศเหมือนกันครับ ที่ผ่านมารายรัฐบาลภาคภูมิใจมีเงินลงทุนจากต่างประเทศมา… เข้ามาแล้วไม่ได้จ้างงานคน ใช้ไฟ ใช้น้ำ ใช้โควตาของการส่งออก แต่แทบไม่มีอะไรให้กับคนไทย ถ้าเราไม่จัดระเบียบ ไม่จัดระบบ นี่ก็ไม่ได้ไปพาดพิงพรรคอื่นนะ เอาแค่เรื่องกัญชาเรื่องเดียว ขึ้นต้นบอกการแพทย์ ลงท้ายเกิดปัญหาทั้งเรื่องยาเสพติดและการท่องเที่ยวนะครับ ผมมีโอกาสพบกับเอกอัครราชทูตประเทศหนึ่งในทวีปยุโรป บอกกับผมว่าก่อนหน้านี้หนักใจมาก เจอปัญหาอะไรครับ คนของเขามาเที่ยวที่นี่ เอากัญชาใส่กระเป๋าเดินทางไป เพราะราคาในประเทศเขามันผิดกฎหมายราคามันสูงมาก ส่งไปเป็นคลังเป็นกล่องทางไปรษณีย์เกิดปัญหาเดือดร้อนกับประเทศเขา เขาก็ต้องพยายามที่จะหยุดยั้งตรงนี้ ก็เลยไปเตือนนักท่องเที่ยวว่ามาแล้วจะดีไหม ผมเจอทูตอีกประเทศหนึ่งอยู่ในเอเชียเนี่ยแหละ ก็บอกว่าประเทศเขาเนี่ย คนของเขาไปยุ่งเกี่ยวกับกัญชายาเสพติดที่ไหนก็ผิดกฎหมายเขา เผลอมาดื่มกาแฟมีกัญชาอยู่กลับไปเกิดถูกตรวจเจอก็ต้องรับโทษรุนแรง นั่นแหละคือความหมายที่ผมบอกว่ามาตั้งต้นกันใหม่ บ้านเมืองสุจริตเพื่อให้เศรษฐกิจดีแบบยั่งยืน
ประชาธิปัตย์ทำเรื่องนี้ได้แน่นอน ให้โอกาสเรา เราได้คิดเรื่องเหล่านี้มาอย่างที่ผมแสดงให้เห็นว่าเราคิดละเอียด เจาะจงลงไปถึงวิธีปฏิบัติ ให้ความสำคัญกับความแตกต่างหลากหลายของความต้องการในแต่ละพื้นที่ วันนี้ผมมาภูเก็ตผมก็พูดเรื่องนี้ วันที่ผมไประยองแม้จะมีหลายอย่างคล้ายกันแต่ก็ไม่ใช่ ผมก็ต้องไปพูดเรื่องจะแก้ปัญหาทุเรียนที่มีสารที่ต้องห้าม หรือปัญหาการสวมสิทธิ์อย่างไร และจะมีน้ำมาพอเพียงกับเรื่องของภาคการเกษตรควบคู่กับภาคอุตสาหกรรมและภาคการท่องเที่ยวอย่างไร แต่เงื่อนไขก็แตกต่างกันไป เราตั้งใจทำจริงๆ ครับ
ยิ่งไปกว่านั้นเรารู้ว่าในระหว่างที่จะต้องมาตั้งหลักกันตรงนี้ มันอาจจะไม่ทันการกับความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน เราก็ต้องมีนโยบายที่จะมาช่วยเหลือพี่น้องประชาชนทุกกลุ่มทุกวัย เราคือพรรคที่ผลักดันนโยบายดูแลเรื่องการศึกษาของเด็กมาโดยตลอด ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อาหารกลางวัน นมโรงเรียน เรียนฟรี กองทุนกู้ยืม นโยบายที่มาจากการริเริ่มของประชาธิปัตย์ทั้งสิ้น แต่วันนี้ทุกเรื่องที่เราทำไว้มันต้องปรับปรุง ศูนย์เด็กเล็กก็ต้องปรับปรุง เพราะปัจจุบันท้าทายมาก เรามีเด็กที่เกิดมาเดี๋ยวนี้อยู่กับเครื่องมือสื่อสารโทรศัพท์ กลายเป็นเด็กสมาธิสั้น มีเด็กพิเศษเพิ่มขึ้นมากมาย ศูนย์เด็กเล็กและโรงเรียนก็มีความต้องการผู้เชี่ยวชาญที่จะต้องมาช่วยดูแลลูกหลานเราอย่างนี้มากขึ้น เรียนฟรีก็ไม่ฟรีจริง อยากเรียนดีต้องไปเข้าโรงเรียนค่าเทอมเท่าไหร่ครับ ภูเก็ตเนี่ย… มหาศาล เราก็ต้องทำให้โรงเรียนสำหรับลูกหลานเราทุกคนเนี่ยสามารถสร้างคนออกมาแล้วไม่แพ้เขา พูดภาษาอังกฤษได้ เรียนจากคนที่สามารถมาสอนให้ใช้ภาษาได้ วิชาไหนเรียนในห้องไม่รู้เรื่อง มีแพลตฟอร์มเรียนออนไลน์ช่วยเด็กได้ทุกคนตามความต้องการของเด็กแต่ละคน (เสียงปรบมือ)
ปรับปรุงหลักสูตร เพราะยุคปัจจุบันเด็กไม่ได้ต้องการหลักสูตรสำเร็จรูปมายัดเยียดให้ เราใช้คำว่า บุฟเฟต์การศึกษา บุฟเฟต์เพราะเหมือนเวลาเราไปกิน เราก็เลือกกินแต่สิ่งที่เราชอบ เด็กเขาก็อยากเรียนในสิ่งที่เขาคิดว่าจะเป็นประโยชน์ตามความต้องการ ตามความใฝ่ฝันของเขาว่าเขาจบแล้วเขาจะไปทำอะไร ต้องรื้อตรงนี้ให้เกิดความยืดหยุ่น สามารถเลือกหยิบเรียนตามความเหมาะสมโอนหน่วยกิตได้ เพื่อพร้อมไปสู่การทำงาน และเด็กที่ติดหนี้ กยศ. เราไม่ฟ้องครับ เราจะหางานให้ ให้เขาทำงานเพื่อใช้หนี้ กยศ. ได้ (เสียงปรบมือ)
จบออกมาไปเป็นเกษตรกร ถ้าเป็นเกษตรกรในช่วงที่ตลาดมันไม่ดี ประชาธิปัตย์ก็มีประกันรายได้เกษตรกรให้ ยาง ปาล์ม แต่ระยะยาวเกษตรที่ผมพูดก่อนหน้านี้จะต้องกลายเป็นเกษตรที่เข้าถึงเทคโนโลยี เป็นเกษตรที่มีความแม่นยำมากขึ้น ใช้ทรัพยากรน้อยลง และต้องมีมูลค่าสูงขึ้น ผมชอบเปรียบเทียบให้เห็น ผมว่าพี่น้องที่นี่หลายคนอาจจะเคยมีเพื่อนฝูงญาติมิตรไปเที่ยวญี่ปุ่น เวลากลับมาซื้ออะไรมาฝากครับ ขนมกล่องหนึ่ง แกะหีบห่อสัก 3-4 ชั้น แล้วก็จะมีขนมชิ้นเล็กๆ ทำจากกล้วยบ้าง ผลไม้ อะไรต่างๆ บ้าง ทั้งที่ผลิตท้องถิ่นของที่นี่หรือประเทศไทยเยอะแยะไปหมด เพียงแค่เรารู้จักทำแบบเขาบ้าง ผมใฝ่ฝันจะเห็นว่านักท่องเที่ยวญี่ปุ่นเข้ามาซื้อของแพงกลับไปบ้าง
ถ้าจบมารับจ้างทำงาน พรรคหลายพรรคก่อนหน้านี้เลือกตั้งหลายครั้งที่ผ่านมามาทะเลาะกันเรื่องค่าแรงขั้นต่ำ แข่งกันใหญ่ 400 700 สุดท้ายมันเป็นเรื่องของสามฝ่ายที่ตกลงกัน ถ้าธุรกิจเขาแบกรับไม่ไหวไปบังคับเขาเขาก็เลิกจ้าง เขาก็ย้ายไปผลิตประเทศอื่น สุดท้ายไม่ได้ประโยชน์ ประชาธิปัตย์บอกไม่ใช่ อย่าทำแบบนั้น เอาอย่างนี้ดีกว่า แต่ละจังหวัดมาคำนวณดูว่าค่าครองชีพพื้นฐานของคนน่ะมันเท่าไหร่ แล้วถ้าค่าจ้างมันต่ำกว่านั้น รัฐบาลก็ชดเชยส่วนต่างให้ เหมือนเราประกันรายได้เกษตรกร เราก็ขยับมาประกันรายได้แรงงาน อย่างนี้คนทำงานก็มีเงินได้พอกับค่าครองชีพ อย่างนี้ธุรกิจก็ไม่ถูกกดดันให้ต้นทุนสูงขึ้น อย่างนี้แม้เงินในกระเป๋าเพิ่มขึ้นราคาสินค้าก็ไม่ต้องขึ้น นี่ก็เป็นเรื่องของการมองไปข้างหน้า
ยุคที่อยากให้เข้าไปขาย จำได้ไหมครับแทบจะให้เข้าไปขายฟรี แต่พอเขาเติบโตขึ้นค่าธรรมเนียมขึ้นทุกปีๆๆ แล้วคนค้าขายทำมาค้าขายยังเจอกับปัญหาสินค้าถูกผิดปกติ สินค้าไม่ได้มาตรฐานทะลักเข้ามา ซึ่งต้องปราบปรามแต่ปราบปรามไม่ได้หรอกถ้าบ้านเมืองยังคงมีแต่การทุจริต นี่ก็ต้องสะสางให้กับคนทำงานทุกกลุ่มซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงไป เมื่อแก่เฒ่า ประชาธิปัตย์นี่แหละเป็นคนทำเรื่องเบี้ยยังชีพ เริ่มตั้งแต่ท่านนายกฯ ชวน หลีกภัย จนกระทั่งมาให้เป็นแบบถ้วนหน้าสมัยที่ผมเป็นนายกรัฐมนตรี หลังจากนั้นเขาก็ขยับมาเป็นขั้นบันได ไหนใครอายุเกิน 60 ยกมือหน่อยครับ! (เสียงเชียร์)
ใครรับเงิน 600 ยกมือ!… ทำไมเยอะกว่าเมื่อกี้เนี่ย ใครรับเงิน 700 ยกมือ!… ใครรับเงิน 800 ยกมือ!… ใครรับเงิน 1,000 ยกมือ! (เงียบ) ใครอยากได้ 1,000 ยกมือ! (เสียงเฮลั่น) เมื่อกี้ใครรับ 600 อยากได้ 1,000 ใช่ไหม รอ 30 ปี… ตามขั้นบันได ยกเว้นเลือกประชาธิปัตย์ไปเป็นรัฐบาล 1,000 บาทถ้วนหน้าทันที! (เสียงปรบมือและเสียงเชียร์)
ทำไม 1,000… ผมบอกตรงๆ อยากให้มากกว่านี้ จำได้ไหม 2 ปีที่แล้วบางพรรคการเมืองหาเสียง 3,000 3,000 แล้วก็มีลูกหลานทั้งหลายโทรมาบอกคุณพ่อคุณแม่ คุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยายเลือกพรรคนั้นจะได้ 3,000… ได้ไหมครับ? แล้ววันนี้พรรคนั้นก็ไม่กล้าพูด 3,000 เพราะขนาดผมพูด 1,000 เดียวเนี่ย ผมต้องทำตัวเลขส่ง กกต. ว่างบจะเพิ่มขึ้นเกือบจะแสนล้าน ถ้าขืนเป็น 3,000 แล้วก็โครงการนี้ไปไม่ได้ ประชาธิปัตย์เสนออะไรเนี่ยจึงอยู่กับความเป็นจริง คำนวณแล้วว่า 1,000 บาทพอไหว แต่ถ้าเราเป็นรัฐบาลต่อเนื่องเศรษฐกิจดีขึ้นวันข้างหน้า รัฐบาลเก็บภาษีมากขึ้นก็ขึ้นได้จาก 1,000 เป็น 1,200 1,500 2,000 และปลายทางต้องไปให้ถึง 3,000
เราไม่ได้แค่ทำเรื่องนี้ครับสำหรับผู้สูงอายุ ทุกปีมีผู้สูงวัยหกล้มเยอะมาก เราบอกว่าบ้านไหนมีผู้สูงอายุเกิน 70 ปีอยู่ อยากปรับปรุงบ้าน มีราวจับ พื้นไม่ลื่น ประตูไม่เปิดเข้าเปิดออก เป็นประตูเลื่อนเพื่อสะดวกแก่ผู้สูงอายุ เราจะให้เงิน 50,000 บาทไปทำ ไปปรับปรุงเรื่องนี้ เราคิดละเอียดถึงขั้นว่าผู้สูงอายุต้องทำฟัน… พอพูดปั๊บบางคนยิ้มบางคนเม้มปาก แต่ปัญหาตอนนี้คือรอคิวตัวยาวมาก ดังนั้นประชาธิปัตย์มีนโยบายว่าถ้าเป็นผู้สูงอายุลัดคิวให้ก่อนคนอื่น นี่ครับสิ่งที่เราเคยทำมาเราต่อยอด ต่อเติม ปรับปรุง มั่นใจได้ว่าเราทำจริง เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่มาคิดกันเล่นๆ เวลาหาเสียง แต่เป็นสิ่งที่เราทำอย่างต่อเนื่องมายาวนาน รู้ข้อจำกัด รู้จุดเจ็บ จุดที่ต้องแก้ไข และรู้ว่าไปได้ไกลแค่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร
และตอนนี้เราก็ต้องมาคิดนโยบายใหม่ๆ อีก ปีที่ผ่านมาปรากฏว่าเด็กไทยเกิด 410,000 คนโดยประมาณ 10 ปีที่แล้วเด็กไทยเกิดปีละประมาณ 7-8 แสน หายไปครึ่งหนึ่ง 410,000 น้อยกว่าคนไทยที่ตาย แปลว่า 2-3 ปีที่ผ่านมาประชากรของไทยลดลงเรื่อยๆ เราจะต้องทำให้คนที่เกิดมีคุณภาพที่สุด มิฉะนั้นเราจะไม่มีคนมาทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในการทำให้เศรษฐกิจเราเดินหน้าได้ ครั้งนี้ประชาธิปัตย์จึงมีนโยบายเกี่ยวกับเรื่องแม่และเด็ก ผมกำลังมองดูว่ามีใครกำลังจะคลอดบ้าง… มีไหม? มีไหม? (เสียงหัวเราะ) โหไม่มีเลย วันก่อนไปสุโขทัยยกมือ 2 คน คนหนึ่งบอกท้อง 8 เดือนแล้ว ผมก็บอกสงสัยคลอดก่อนรัฐบาลประชาธิปัตย์ อีกคนหนึ่งบอกอยากมีแต่หาพ่อพันธุ์ไม่ได้ อันนี้ประชาธิปัตย์ก็ช่วยไม่ได้ (เสียงหัวเราะครืน)
แต่สิ่งที่เราจะทำเราบอกว่าใครคลอด คลอดปั๊บรับไปก่อน 5,000 บาท แล้วทุกเดือนจะให้อีก 5,000 บาท ตลอด 1 ปีแรก รวมทั้งสิ้น 65,000 บาท ให้ทำไมครับ… ให้เพื่อให้แม่ดูแลลูกในปีแรกแบบจริงจัง ชดเชยการสูญเสียรายได้จากการทำมาหากิน และเรารู้ว่าปัจจุบันค่าใช้จ่ายเด็กแรกเกิดปีแรกแพงมาก และเราจะทำมากกว่านั้นสำหรับอนาคต คือเด็กที่เกิดมาใหม่เราจะเปิดบัญชีเงินฝากให้ ใส่เงินให้เดือนละ 500 บาท ยังไม่ให้ถอนจนกว่าอายุ 18 พออายุครบ 18 จะมีเงินในบัญชีประมาณ 100,000 บาท เด็กในอีก 18 ปีก็จะมีความมั่นคงมั่นใจว่าอย่างน้อยพอมีเงินตั้งตัว มีเงินจะไปลงทุน หรือมีเงินจะไปลงทุนเรื่องการศึกษาของตัวเองเพิ่มเติมได้ นี่นโยบายใหม่
อีกนโยบายหนึ่งที่เราต้องทำ เพราะคนผู้สูงอายุเยอะ เด็กเกิดน้อย เราต้องพยายามหาทางเพิ่มเงินออมในประเทศ ในอดีตพรรคการเมืองมักจะมาชวนคนเป็นหนี้ แต่ประชาธิปัตย์พยายามสนับสนุนเรื่องการออมมาโดยตลอด เราตั้งกองทุนการออมแห่งชาติ เราพยายามสนับสนุนให้คนที่ไม่มีนายจ้างเข้าประกันสังคมได้ เราสมทบเงินกองทุนสวัสดิการชุมชนของชุมชนที่ทำกันเองออมกันวันละบาท แต่เงินออมก็ยังไม่พอ ล่าสุดรัฐบาลก็มีนโยบายใช้คำว่า หวยเกษียณ แต่ก็ยังมีปัญหาอุปสรรค ยังไม่ได้เดินหน้าเต็มที่ ประชาธิปัตย์เลยคิดอีกโครงการหนึ่ง เรียกว่า หวยจังหวัด (เสียงฮือฮา)
งวดที่แล้ว 72 นะ แต่ 8 กุมภาออก 27… หวยจังหวัดคืออะไร เอาสมมติว่าภูเก็ต ทุกเดือนจะมีสลากขาย 100,000 ใบ อนุญาตให้เฉพาะคนภูเก็ตซื้อ 50 บาท ทุกเดือนจะมีการออกรางวัล 1,000,000 บาท 1 รางวัล แปลว่าทุกเดือนต้องมีคนภูเก็ตได้ 1,000,000 บาท 1 คน ส่วนอีก 99,999 คน… ถูกกิน… แต่ถูกกินแค่ 10 บาท เพราะเอาเงิน 10 บาทเนี่ยแหละไปให้รางวัลคนที่ได้เงินล้าน รัฐบาลไม่ต้องใช้งบประมาณ แต่อีก 40 บาทจะคืนให้เข้าไปเป็นบัญชีเงินออมในกองทุนการออมแห่งชาติ แปลว่าทุกคนที่เล่นจะ มีเงินออมโดยอัตโนมัติ 40 บาท ถ้าไม่ถูกรางวัล (เสียงปรบมือ)
นโยบายแบบนี้คือออกแบบมาเพื่อมองไปข้างหน้า แก้ปัญหาเรื่องการออมด้วย ทั้งหมดทั้งหลายทั้งปวงพี่น้องครับ ประกอบกันมาเป็นภาพต่อที่ผมบอกว่า การเมืองสุจริต เศรษฐกิจดี ชีวิตมั่นคง เป็นองค์ประกอบที่นำไปสู่สิ่งที่เราเรียกว่า ไทยหายจน แทนที่เราต้องทนหายใจ แต่ทั้งหมดทั้งหลายทั้งปวงจะทำได้ ต้องขอโอกาสเราไปเป็นรัฐบาล
จะไปเป็นรัฐบาลต้องเลือกพรรคประชาธิปัตย์กันเยอะๆ พรรคประชาธิปัตย์เบอร์อะไรครับ!… 27 บัตรสีชมพู หลายคนบอกว่าเตรียมเลือกเบอร์ 27 ถล่มทลายประชาธิปัตย์จะได้ไปเป็นรัฐบาล พี่น้องทราบไหมคนทั้งเกาะที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในภูเก็ตเลือกเบอร์ 27 ผมยังไม่แน่ใจเลยว่าประชาธิปัตย์จะได้ ส.ส. 1 คน เพราะทั่วประเทศมัน 100 คนเท่านั้นเองครับ คะแนนจะได้ 1 คนเนี่ยประมาณ 300,000 กว่านะ ที่ภูเก็ต 3 เขตเป็นไปได้ไหมที่จะให้เราเขตละแสน… ยากมาก บอกไม่แน่เลยนะ
ผมกำลังจะบอกว่า ยังไงเลือกเบอร์ 27 ใช่ครับ แต่เพื่อให้ประชาธิปัตย์มีกำลังก็ต้องเลือก ส.ส. เขตให้ครบทุกเขตครับ! เพราะผมรู้ตอนนี้หลายพรรค พอเห็นผลสำรวจ เห็นกระแส หลายพรรคตอนนี้บอกไม่เอา 2 ใบแล้ว บอกไม่เป็นไรตามใจพี่น้องที่นี่ ตามใจพี่น้องคนใต้ เลือกเบอร์ 27 แต่ขอ ส.ส. เขตเขานะ… อย่าให้นะครับ! เพราะคนใต้ใจเดียว อย่าไปแบ่งอย่าไปให้ ผมพูดเรื่องนี้ไม่ได้จะพูดเฉพาะกับคนภูเก็ตครับ พูดกับคนภาคใต้ทั้งภาค เพราะผมเคยคำนวณแล้วคนใต้ทั้งภาคเลือกเบอร์ 27 ประชาธิปัตย์ก็มี ส.ส. แค่ 10 กว่าคน แต่ถ้าคนใต้ทุกเขตเลือกประชาธิปัตย์ โอ้โหตัวเลขวิ่งขึ้นไปทันที เฉพาะสงขลา นคร บวกกับภูเก็ตเกิน 20 แล้วครับ
ฉะนั้นอย่าไปแบ่งคะแนนเด็ดขาด อยากให้เรามีกำลังในสภา มีโอกาสไปเป็นรัฐบาล ขอความกรุณาให้เราบัตรทั้งสองใบทั้งสีชมพูและสีเขียว (เสียงปรบมือ) นี่อยู่บนนี้ผู้สมัคร เอ้าเขต 1 เบอร์อะไรครับ… เบอร์ 5 เขต 2… เบอร์ 5 เขต 3… เบอร์ 5… 3 เขตครับขอเราทั้งหมด และพี่น้องภาคใต้ครับขอเราทั้งหมดเราจะมีกำลังไปสู้
ผมก็เหลือเรื่องที่จะต้องพูดกับพี่น้องเป็นประเด็นสุดท้าย คือที่ลงมาวันนี้ ยอมรับตรงๆ เลยครับส่วนหนึ่งที่ต้องวิ่งมาเขาบอกว่าช่วยหน่อยเถอะ ผมก็บอกก็เห็นคะแนนกระแสอะไรต่างๆ ทุกช่องก็บอกรายงานว่าพี่น้องคนใต้ให้เราอยู่แล้ว แต่เขาบอกไม่มาไม่ได้ ตั้งแต่ยุบสภามาถึงวันนี้มันเป็นเรื่องกระแส แต่จากวันนี้ถึงวันเลือกตั้งจะเป็นเรื่องของกระสุน ไอ้ทุนเทาทุนเทาเนี่ยที่ผ่านมาตั้งแต่ยุบสภาใช้เวลากำลังแปลงร่าง แปลงจากทุนเทามาเป็นแบงก์สีเทา แล้วตอนนี้ก็เริ่มจดชื่อกันแล้วใช่ไหม? (คนดูตะโกนว่าใช่)
แล้วพอแบงก์สีเทามา เอาไหม?… เอาไม่เอา?… เอ้าผมฟังไม่ออกว่าเอาหรือไม่เอา เอาไม่เอา?… ใครไม่เอาแบ่งเพื่อน (เสียงหัวเราะ) เอาอย่างนี้ๆ ใครเอาแต่ไม่… เอาแต่ไม่… (เสียงผู้ฟัง: เอาแต่ไม่กา) ใช้ได้! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วถ้าเขาเอาแบงก์สีเทามาให้ 1 ใบ บอกเขาว่ามาดูที่สะพานหินวันนี้ มากันแบบนี้ 1 ใบไม่ได้ ต้องอย่างน้อย 2 ใบ แล้วพอใบที่สองมานี่ถ้าคุณอัญชลีตามตัวผมมาผมจะมาอีกมันจะได้เป็น 3 ใบ (เสียงหัวเราะเฮฮา)
แต่เรามีสัญญาใจกันแล้วนะ ทุกเรื่องที่เล่ามานโยบายดีๆ แผนข้างหน้าสำหรับภูเก็ต สำหรับเศรษฐกิจของประเทศ ต้องตั้งต้นด้วยการเมืองสุจริต และคนที่จะเริ่มต้นทำเรื่องนี้ ปราบทุนเทาได้อย่างจริงจัง ก็คือพี่น้องทุกคนที่จะไปกะบาทในวันที่ 8 กุมภานี้ ได้เวลาสั่งสอนทุนเทา ได้เวลาไล่พวกซื้อเสียงออกจากภาคใต้ ให้เรากลับมายืนเคียงข้างกันเหมือนหลายสิบปีที่เคยทำด้วยกันมา ว่าพี่น้องที่นี่ยืนหยัดกับการเมืองสุจริต ต่อต้านการทุจริต คอร์รัปชัน เพื่อประโยชน์ของคนไทยทุกคน พี่น้องที่นี่ต้องเป็นผู้นำครับ!
มีสัญญาใจกันอย่างนี้ 8 กุมภาก็เข้าคูหากาสีฟ้า 2 ใบ ทั้งสีชมพูทั้งสีเขียว แล้วเราจะได้ไปทำงานด้วยกันในปฏิบัติการ ไทยหายจน กราบขอบพระคุณพี่น้องครับ สวัสดีครับ!
