สร้างกลไกคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสการทุจริต (Whistleblower Protection)

ไม่ทน

1. กลัวถูกเปิดเผยตัวตนและถูกกลั่นแกล้ง
ผู้พบเห็นการทุจริตจำนวนมากไม่กล้าแจ้งเบาะแส เพราะเสี่ยงถูกคุกคาม ถูกย้ายงาน ถูกฟ้องกลับ หรือถูกทำร้าย ทั้งต่อตนเองและครอบครัว

2. ระบบรับแจ้งไม่ปลอดภัยพอ
ช่องทางร้องเรียนของรัฐหลายแห่งยังสามารถย้อนกลับไปหาผู้แจ้งได้ ทั้งจากข้อมูลเทคนิคและการเข้าถึงของเจ้าหน้าที่ ทำให้ความเชื่อมั่นต่ำ

3. เบาะแสไม่ถูกนำไปใช้จริง
แม้มีข้อมูลสำคัญ แต่ขาดระบบที่ทำให้พนักงานสอบสวนสามารถสื่อสาร ขอข้อมูลเพิ่ม และนำเบาะแสไปสู่คดีได้โดยไม่เปิดเผยตัวผู้แจ้ง

เปลี่ยน

สร้างระบบแจ้งเบาะแสการทุจริตที่ ปลอดภัยจริงตั้งแต่ต้นทางถึงศาล โดยใช้เทคโนโลยีและกติกาทางกฎหมายควบคู่กัน

1. ระบบแจ้งเบาะแสแบบไม่เปิดเผยตัวตน
ใช้เทคโนโลยีการเข้ารหัสขั้นสูง End-to-End Encryption เพื่อปกปิดข้อมูลผู้แจ้งตั้งแต่ต้นทาง ไม่มีบุคคลใดเข้าถึงข้อมูลตัวตนได้

2. แยกข้อมูลตัวตนออกจากข้อมูลคดี
ออกแบบสถาปัตยกรรมข้อมูลแบบ Data Separation Architecture แยก “ข้อมูลผู้แจ้ง” ออกจาก “ข้อมูลคดี” อย่างเด็ดขาด แม้แต่เจ้าหน้าที่สอบสวนก็ไม่สามารถเห็นตัวตนผู้แจ้ง

3. ชั้นความลับตามกฎหมาย
การเปิดเผยข้อมูลผู้แจ้งทำได้เฉพาะกรณีที่มี คำสั่งศาล และเปิดเผยเท่าที่จำเป็นเพื่อการพิจารณาคดีเท่านั้น โดยไม่ถือเป็นข้อมูลสาธารณะ

4. ช่องทางสื่อสารปลอดภัยกับพนักงานสอบสวน
ระบบจะสร้างช่องทางสื่อสารเฉพาะกิจให้พนักงานสอบสวนสามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมจากผู้แจ้งได้ โดยไม่ต้องรู้ตัวตนจริงของผู้แจ้ง

5. เพิ่มความเชื่อมั่นในการแจ้งเบาะแส
ทำให้ประชาชน ข้าราชการ และพนักงานเอกชน กล้าแจ้งข้อมูลการทุจริตโดยไม่ต้องเลือกระหว่าง “ความถูกต้อง” กับ “ความปลอดภัยของชีวิต”